ละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้เรื่องมนตร์มายา ณ ร้านลับแล การล่วงละเมิดทางเพศในที่
ทำงานถือเป็นเรื่องที่น่าวิตกกังวลเป็นอย่างมาก คนที่กระทำไม่รู้สึกผิด แต่ผู้ที่ถูกกระทำกลับรู้สึก
ผิดแทน!

“ช่วงเวลาที่ทำให้คุณใจเต้น
หากคุณพบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมเช่นการล่วงละเมิดทางเพศหรืออื่นๆ โปรดรวบรวมความกล้าเพื่อต่อต้านกับสิ่งนี้”

“ที่ผ่านมามีภาพยนตร์และละครหลายเรื่องที่แสดงให้เห็นถึงการล่วงละเมิดทางเพศในสังคม
และสถานที่ทำงานในเกาหลี เช่นละครเรื่อง Because This Is My First Life , สื่อในสายฝน, Melo Is My Nature และ คิม จี-ยอง เกิดปี ’82 แต่ตอนแรกของเรื่อง มนตร์มายา ณ ร้านลับแล ทำให้คนรู้สึกเจ็บปวดใจมาก พล็อตเรื่องเล่าถึง วอลจูที่ต้องช่วยคน 100,000 คนภายในเวลาที่กำหนดโดยการเข้าฝันของลูกค้าและช่วยแก้ปัญหาหรือเรื่องที่ไม่สบายใจของลูกค้า โดยการที่วอลจูสามารถกลับไปยังอดีตเพื่อช่วยแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ของลูกค้าของเธอ หนึ่งในนั้นที่เธอช่วยคือ ซง มี่-แรน”

“ซง มี่-แรน เป็นพนักงานแผนกชิมอาหารในซูเปอร์มาร์เก็ต เธอต้องเจอกับลูกค้าเน่าๆที่ไม่ซ้ำหน้ากันในทุกวัน เพราะลูกค้าแค่อยากชิมฟรีแต่ไม่ได้ต้องการที่จะซื้อ ถูกเมินเฉย(เธอไม่เพียงมีท่าทางที่เฉื่อยชา ยังมองคนไม่เป็น ดังนั้นเธอถึงได้มาขายเนื้ออย่างตรงนี้ไงล่ะ)และยังดูถูกลูกค้าบอกว่า ในหนึ่งเดือนเธอสามารถใช้ที่คีบ อันนี้ทำเงินได้ 1 ล้านวอนไหม? (พวกที่ไม่มีภูมิหลังและเป็นที่เลวทรามต่ำช้าจะแสดงออกอย่างชัดเจน เธอไม่ได้เชื่อฟังพ่อแม่ตอนเป็นนักเรียน วันๆเอาแต่เล่น ตอนนี้เธอถึงได้มาขายเนื้อย่างตรงนี้ไง) ยิ่งไปกว่านั้นคือ
ถูกบังคับให้คุกเข่าขอโทษลูกค้า แต่เธอไม่เป็นไรเพราะเธอสามารถทนได้!”

“ไม่คาดคิดเลยว่าสิ่งที่น่ากลัวไปกว่าลูกค้าเน่าๆเหล่านั้นก็คือเจ้านายของเธอ เพื่อที่จะหารายได้มาจุนเจือครอบครัว เธอต้องทนถูกเจ้านายล่วงละเมิดเธออยู่บ่อยๆ เจ้านายใช้อำนาจคุกคามเธอ “”เธอก็รู้ว่าอำนาจการตัดสินใจอยู่ในมือฉัน ดังนั้นเธอก็ปรนนิบัติฉันให้ดีๆหน่อยแล้วกัน”” , “”คนอื่นอาจมองว่าฉันกำลังล่วงละเมิดเธอ แต่จริงๆแล้ ฉันรักเธอเหมือนน้องสาวแท้ๆของฉันคนหนึ่ง”” นอกจากคำพูดที่เหยียดเธอเหล่านี้แล้ว เธอยังถูกตบตีอีกด้วยเธอมักจะคิดว่าอดทนไว้หน่อยเดี๋ยวมันก็ผ่านไป วันรุ่งขึ้นก็มาทำงานตามปกติ แต่เธอไม่รู้เลยว่านี่เป็นสิ่งที่กำลังนำมาสู่การคุกคามครั้งแล้วครั้งเล่า”

“ที่ทำให้แอดมินเจ็บปวดมากที่สุดก็คือ ซง มี่-แรนไม่ต้องการให้ทุกคนเห็นด้านที่น่าเศร้าที่สุดของเธอ เธอกล่าวว่า ฉันไม่ต้องการให้พวกคุณเห็นภาพที่ฉันถูกคุกคามทางเพศ ทั้งๆที่คนคุกคามเธอเป็นคนผิด แต่เธอที่ถูกกระทำมักรู้สึกอับอายและกลัว เพราะกลัวว่าจะถูกวิพากษ์วิจารณ์หรือปฏิบัติในแง่ร้าย แต่คนที่คุกคามเธอไม่ได้รู้สึกละอายใจใดๆเลย จนกระทั่ง ซง มี่-แรน ได้พบกับ ฮัน คัง-แบ และ Weol-ju เธอถึงได้ก้าวออกจากนรกนั้นได้ “

“ซง มี่-แรน : “” ขอโทษ! “”
Weol-ju : “” ใครบอกให้เธอขอโทษ อย่าพูดคำว่าขอโทษ!””
เช่นเดียวกับที่ Weol-ju บอกว่า ร้านแผงลอยริมถนนชวงเจียเรียกว่า “”ซวงเจีย “” เพราะทุกคนคือนายของตัวเอง อย่ายอมแพ้หรือก้มหัวให้ใครง่ายๆ ถ้าไม่มีเล็บก็ให้ใช้ตะขอ แม้จะไม่มีฟันก็ต้องใช้เสียงคำราม อย่าเลือกที่จะอดทน อย่าเลือกที่เพิกเฉย สิ่งเดียวที่ต้องทำก็คือลุกขึ้นมายับยั้ง ไม่มีอีกฝ่ายจะเป็นใครก็ตาม”

“เราจะเปิดโปงคนเลวในที่ทำงานไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อย่างไรก็ตามไม่ว่าคุณจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เมื่อคุณต้องเผชิญกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมเช่นการล่วงละเมิดทางเพศหรือกฎอื่นๆที่ไม่เหมาะสม โปรดรวบรวมความกล้าลุกขึ้นต่อต้านกับสิ่งที่ไม่ถูกต้องนี้ เพื่อไม่ให้มีเหยื่อรายต่อไป”

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *